Εξαφάνιση των ειδών: ένα σοβαρό περιβαλλοντικό πρόβλημα

Πολλοί δεν αντιλαμβάνονται πόσο σημαντική είναι η προστασία και η διατήρηση της βιοποικιλότητας για την ποιότητα ζωής, ακόμα και των ίδιων των ανθρώπων. Δεν κατανοούν πώς ο κίνδυνος αφανισμού ενός είδους ή η καταστροφή ενός οικότοπου μπορεί να επηρεάσει τη δική τους καθημερινότητα, τόσο σε οικονομικό, όσο και κοινωνικό-πολιτισμικό επίπεδο.

Κι όμως η εξαφάνιση κάποιων ειδών σε ένα οικοσύστημα μπορεί να επιφέρει αναρίθμητες συνέπειες εξαιτίας των πολύπλοκων τροφικών σχέσεων μεταξύ των οργανισμών αλλά και της αλληλεπίδρασης τους με το περιβάλλον. Κάθε οργανισμός παίζει σημαντικό ρόλο στην ισορροπία του περιβάλλοντος του και στηρίζει τη βιωσιμότητα και άλλων μορφών ζωής. Η οποιαδήποτε αλλαγή που ενδέχεται να επηρεάσει ένα είδος είναι πιθανό να έχει επιπτώσεις σε ένα μεγάλο αριθμό αλληλένδετων οργανισμών.

Οι απειλές για τη βιοποικιλότητα είναι πολλές. Καταρχάς η απώλεια ή καταστροφή δασικής περιοχής για την επέκταση αγροτικής γης. Μια άλλη απειλή είναι η υπερεκμετάλλευση φυσικών πόρων και ειδών. Επιπρόσθετα η ρύπανση του περιβάλλοντός και η επιταχυνόμενη, εξαιτίας της ανθρώπινης δραστηριότητας, κλιματική αλλαγή επηρεάζουν αισθητά την βιοποικιλότητα.

Με την εξαφάνιση κάποιων ειδών υπάρχουν πολλές συνέπειες που θα ακολουθήσουν. Πρώτα πρώτα θα υπάρχει υψηλό οικονομικό κόστος στην τεχνητή ανασύσταση φυσικών λειτουργιών όπως η επικονίαση, η άρδευση κ.λπ. Επίσης θα υπάρχει μειωμένη ασφάλεια τροφίμων με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η υγεία των ανθρώπων με την αυξημένη προσβολή από ασθένειες. Ακόμα ενδέχεται να υπάρχουν απρόβλεπτες καιρικές συνθήκες και κόστος σε ανθρώπινες ζωές. Τέλος θα προκληθούν αλλαγές στην εικόνα της.

Συνοψίζοντας επιβάλλετε να περιορίσουμε τις απειλές για τη βιοποικιλότητα γιατί η καταστροφή της δεν θα επηρεάσει μόνο τους υπόλοιπους ζωντανούς οργανισμούς, αλλά θα έχει επιπτώσεις και στον άνθρωπο.

Τρύπα του όζοντος

Η τρύπα του όζοντος είναι ένα πολύ σοβαρό περιβαλλοντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η σημερινή κοινωνία. Όπως είναι γνωστό η τρύπα του όζοντος εμφανίστηκε πριν πολλά χρόνια και σταδιακά μεγαλώνει για να φτάσουμε στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα, πολλοί άνθρωποι να απειλούνται από την καρκινογόνο υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία.


Παρόλα αυτά τα τελευταία χρόνια η τρύπα του όζοντος δίνει ενθαρρυντικά σημάδια ανάκαμψης και όχι μόνο έχει σταματήσει να μεγαλώνει, αλλά το στρώμα όζοντος αρχίζει να πυκνώνει και πάλι. Καταγράφεται πλέον μια σαφής τάση αύξησης του όζοντος στην στρατόσφαιρα με μέσο ρυθμό πάνω από 3% ανά δεκαετία.

Συνειδητοποιούμε λοιπόν ότι οι εκστρατείες που πραγματοποιήθηκαν για την αντιμετώπιση αυτού του σοβαρού περιβαλλοντικού προβλήματος αποφέρουν μέχρι στιγμής καρπούς. Αυτό που πρέπει να κάνουμε εμείς είναι να συνεχίσουμε να συρρικνώνουμε την τρύπα του όζοντος.

Ρύπανση των θαλασσών.

Μεγάλες ποσότητες πετρελαίου ρυπαίνουν καθημερινά τις θάλασσες λόγω ατυχήματος ή ανθρώπινης αμέλειας με αποτέλεσμα να αποτελεί μια από τις κυριότερες αιτίες ρύπανσης και καταστροφής της χλωρίδας και της πανίδας. Πετρελαιοκηλίδες μπορούν να προκληθούν από ατυχήματα σε πετρελαιοφόρα δεξαμενόπλοια, από τον παράνομο καθαρισμό των δεξαμενών καυσίμου των πλοίων στην ανοιχτή  θάλασσα και την απόρριψη των χρησιμοποιημένων λιπαντικών και υπολειμμάτων καύσης από ατυχήματα σε εξέδρες υποθαλάσσιων γεωτρήσεων πετρελαίου κ.λ.π.

Η ρύπανση της θάλασσας και του εδάφους με πετρελαιοειδή έχει αναρίθμητες συνέπειες στο φυσικό περιβάλλον. Το πετρέλαιο είναι πιο ελαφρύ σε σχέση με το νερό με αποτέλεσμα να επιπλέει στην επιφάνεια της θάλασσας, Από τη στιγμή που το πετρέλαιο βρίσκεται στην θάλασσα, ξεκινά μια αργή, φυσική διαδικασία οξείδωσης και βιοδιάσπασης του από μικροοργανισμούς που έχουν την ικανότητα να διασπούν υδρογονάνθρακες. Τα υπολείμματα πετρελαίου τρεις μήνες περίπου μετά τη δημιουργία πετρελαιοκηλίδας αποτελείται από ένα υδρόφοβο τμήμα, το οποίο προσλαμβάνει μεγάλες ποσότητες νερού και μετατρέπεται σε ένα παχύρρευστο γαλάκτωμα με τη μορφή ελαιώδους λάσπης.
Συνεπώς οι πετρελαιοκηλίδες είναι ένα σοβαρό πρόβλημα που επιβάλλεται να αντιμετωπιστεί.